از ویژگی های افراد و انسان های بزرگ آن است که همه ی گروه ها در صدد مصادره ی آنان هستند حال هر چند که اصلا قرابتی با افکار آنان نداشته باشد و یا حتی اصلا برای آنان مهم نباشد به اندازه ای که حتی ار بذل یک امضا که کاری جز لغزاندن خودکار بر روی کاغذ نیست خودداری کنند و از این میان چون " امام موسی صدری " وجود دارد که بر تارک افتخارات روحانیت " اصیل " شیعه می درخشد . همان طور که کاربران عزیز مستحضرند چندی پیش در مطلبی به بررسی ابعاد شخصیتی ایشان و فعالیت های تبلیغی ایشان که برخی به حسب حال فضای فرهنگی لبنان صورت پذیرفته بود پرداختیم . عزیزی به دلیلی که ذکر کردم بدون اطلاع از ماوقع اصلی پرونده در این چند سال خود به تنهایی و با شجاعتی !!!!! زاید الوصف اقدام به انحصار این شخصیت بزرگوار در راستای اهداف و عینک سیاسی بین خود نموده اند که مجالی دیگر  برای موشکافی سایر اقدامات این گونه ی ایشان می طلبد . لذا برای استفاده ی شما عزیزان و تنویر ذهن ایشان این مطلب را که در سایت بازتاب منتشر شده بود را در وبلاگ قرار دادم تا ایشان متوجه شوند که کف و هورا ی بدون اقدامات صحیح هیچ فایده ای ندارد . در انتها لازم به ذکر است که کوتاهی در این راه - آزادی امام موسی صدر - از جانب هر کس که باشد مورد قبول نمی باشد که این کار مورد تایید و عنایت ویژه ی مقام عظمای ولایت است . به امید اعطای تقوی . لطفا ادامه ی مطلب را مشاهده نمایید . با تشکر .

شعری از امام خمینی ( ره )

ماه رمضان شد می و میخانه بر افتاد

عشق و طرب و باده بوقت سحر افتاد

افطار بمی  کرد  ، برم  پیر   خرابات

گفتم تو را روزه به برگ و ثمر  افتاد

با باده وضو گیر که در مذهب  رندان

در حضرت حق این عملت بارور افتاد

نمی دانم تا الآن شنیده اید که مثلا می گویند فلان مورد نسبی است و یا این که در رابطه با مسایل اخلاقی می گویند که این قبیل امور نسبی نیستند یا نه , ولی آن چه در این باره به نظرم می آید این که بجز موارد محدودی مابقی موارد در این دنیا دارد به اموری نسبی تبدیل می شود . به دیگر سخن این امور می تواند بسته به نظر شما دارای بار منفی بشود و یا مثبت و در این میان واقعیات چیزی است که روز به روز دارد بر میل به واژگونی اش افزوده می شود . خدا بیامرزد ارسطو را که یکی از مواردی که برای فهم بشر و هم شهریانش آن را فریاد می زد همین « واقعیت » و « حقیقت داشتن واقعیت » بود . او در مقابل سوفیست هایی که در برابر گرفتن هدیه !!!! هایی فراوان حقیقت را به دروغ تبدیل می کردند و واقعیت را به مسلخ منافع شخصی می بردند و فغان عدم وجود آن را سر می دادند سر برآورد و نیرنگشان را فاش ساخت و این گونه بود که از آن دوران فقط او در تاریخ سر درآورد .

این روزها معرکه ی حقیقت جلوه دادن منافع شخصی است . روزهایی از برای موفقیت های بزرگ را شکست جلوه دادن و پیروزی شکننده و ضعیف را در ابتدا مصادره نمودن و در ادامه قاطع و بزرگ جلوه دادن . کجاست گرگیاس – سوفیست عصر ارسطو – که او را گرامی داریم چه او اگر می گفت واقعیتی وجود ندارد و مردانه مکنونات قلبی اش را فریاد می کشید این روزها افرادی پیدا شده اند که این قدر جرات ندارند که بر داشته های خود – هر چند پست و فرومایه – تکیه کنند . این روزها باید برای افرادی مثل او هم یک بزرگداشت حداقل برای شناخت تفکرات او و این جانشینان خلف که خوب توانسته اند راه مراد خویش را آسیب شناسی کنند, برگزار نمود.     

راستی دوستانی که  مایلند , می توانند ضمیرها را به دلخواه خود به صاحبانش برگردانند.  

افتتاح مجلس اعلاي شيعيان تو سط امام صدر در لبنان همزمان بود با تدريس مباحث «ولايت فقيه» بوسيله ي امام خميني در نجف. آقا موسي در اوايل سال 1347 و پيش از شروع به کار مجلس به نجف رفت و در يک نشست خصوصتي چند ساعته با امام خميني گفتگو کرد . از حاج آقا روح الله پرسيدند : « اگر حکومت پهلوي در ايران سرنگون شود و وحکومت اسلامي مستقر گردد، کسي را سراغ داريد که در راس حکومت بگذاريد؟» امام خميني گفت : «بله . همين آقا موسي صدر .»

امروز و بر اساس عادت وبگردی ام سری به وبلاگ " محمد علی ابطحی " زدم که البته در مطالب پیشینش این مطلب او توجه ام را جلب کرد . او درباره ی دلایل سخنرانی جناب آقای خاتمی رییس جمهور پیشین نوشته است : « در سال­های اخیر مسئله مهدویت و امام زمان(عج) مورد سوءاستفاده­های گوناگون قرار گرفته بود. در سطح جهانی نیز این مسئله به دلایلی که بر همگان روشن است، مهدویت به صورت مشبوه و غیر روشنی مطرح شده بود و هر کس از دریچه­ای به این موضوع پرداخته است. » . اصولا این نوع احساس وظیفه بسیار گرانبها و شایسته ی تقدیر است و موجب خرسندی . لکن ابراز آن از سوی کسی که پدر و برادرش به دلیل ادعای ارتباط با امام زمان(عج) و سرکیسه کردن عوام به این بهانه ، چندی پیش توسط نهادهای امنیتی دستگیر شده بودند کمی عجیب می نمایاند چه این که چراغی که به خانه رواست بر همسایه حرام است .

دوستی  تعریف می کرد که در اوایل ریاست جمهوری آقای خاتمی ، او به همراه محمدعلی ابطحی (که آن موقع رئیس دفترش بود) سفری به شهر قم داشتند . در این سفر ، خاتمی و ابطحی به دیدار جمعی از علما از جمله آیت الله جوادی آملی رفتند. در دیدار با جوادی آملی ، خاتمی به معرفی ابطحی پرداخته و خیلی جدی می گوید:« ایشان پسر همان آقای ابطحی هستند که خدمت امام زمان(عج) مشرف می شوند!» (احتمالا" خاتمی می خواسته وزن علمایی دولت خود را بالا ببرد).

آیت الله جوادی آملی هم در پاسخ ، لبخند بر لب می گوبد: « البته امام زمان(عج) خدمت ایشان می رسند!» و همین جمله استهزاء آمیز آیت الله کافی بود تا خاتمی به سرعت موضوع بحث را عوض کند و از خیر توصیف ارتباطات دولتش با امام زمان(عج) - آن هم به واسطه پدر ابطحی- بگذرد.

حالا دوستان عزیز پیدا کنند لبو فروش را!

درباره ی وجود مبارک ایشان آن چه از زیبایی در این دنیا هست باید گفت و فراتر که او منشا علم و برکت است از برای آدمیان . او که در سایه ی مبارکش و به امید دیدن روی زیبایش اگر قرن ها را به انتظار نشست بیهوده نبوده است . درباره ی او چه می توان گفت جز آن چه او بیش از همه آن را می پسندد :

اللهم عجل لولیک الفرج و العافیه و النصر

چندی پیش دوست عزیزی برای سالگرد شهادت شهید اسدالله لاجوردی که از چهره های زجرکشیده ی انقلاب بود مطلبی را در وبلاگشان کار کرده بودند که بی مناسبت با ماجرای 7 شهریور نبود . لذا آن را در وبلاگ قرار دادم تا رفقا از آن استفاده کنند . لازم به ذکر است که انعکاس آن دلیل بر تایید برخی از مطالب آن نمی باشد  . لطفا برای خواندن آن بر روی  ادامه ی مطلب کلیک کنید .

امروز روز ولادت حضرت علی اکبر است . او که برای ترجمه ی بسیاری از معانی قدسی عالم آمده بود تا آنان را برای ما زمینی کند و در مقابل چیزی را برایمان قدسی و آن چیزی نبود جز « جوان » . بی شک اگر چون اویی جوانی نمی کرد و به این زیبایی این کلمه را ترجمانی قدسی نمی نمود شاید هنوز هم از جوان معنایی چون « رشادت , شجاعت , ایمان و سخاوت » فهمیده نمی شد و او را مصادف با « سادگی , بی تجربگی , غیر قابل اعتماد بودن و البته پر اشتباه بودن و گناهکار بودن » می دانستند چه اگر این نبود با وجود جوانانی غیور چون او و رهروان راهش امروز نوع نگاهمان به جوانان جز این نبود . اما آن چه لازم است در این میان به آن اشاره نمود بی اعتقادی برخی از مسوولین به این قشر و به این نگاه به جوانان است  چرا که هر آن که درصدد رسیدن به جاه و مقامی است – چه با انگیزه های شایسته و چه بر خلاف آن -  نگاه همراه با مهر چند روزه ای به جوانان می اندازد و از میان این همه صفات حمیده و پسندیده انگشت بر خطاهای او گذاشته و آنان را اقتضای جوانی می داند , گو این که خود او از این قبیل اشتباهات مبرا است و معصوم . جوانان را قشری این گونه دانستن و بر اساس این نگاه دردناک برنامه ریزی نمودن برای آنان نتیجه ای جز این ندارد که قشر عظیمی از جوانان را که بزرگترین گناهشان داشتن تمایلات صحیح و ضریب اشتباه پایین است را از برنامه ریزی ها حذف نموده و جوانان پرصلابت گذشته را نیز که الگوی راستین جوانی اند را محو می نمایند . عزیزی می گفت که برای تشکیل گروهی پیرامون جوانان رشید و همیشه زنده و جاوید این مرز و بوم که مقدایشان آن تفسیر کننده ی قدسی از ساحت جوان و جوانی بود و 8 سال برای داشتن این تفسیر از زندگیشان جنگیدند به  خانه ی جوان شهرمان رفتم و با تعجب دیدم از میان 20 رویکرد برای راه اندازی ngo  , هیچ کدام پیرامون شهدا و دفاع مقدس نمی باشد !!!!  گو این که این همه رشادت و بزرگی از این مدت از برای میانسالان بوده است و البته شاید هم آشنایی با سیره ی شهدا و بزرگمردان جوانی چون آن ها از نظر سیاست گزاران فعالیت های جوانان با روحیات جوانان سازش ندارد . قبولش اندکی سخت و درک تفکر و باور ورای این نوع سیاست گزاری  بسیار خنده آور است .